تمام دونده‌ها حريصانه جاده را ميبلعند. (شايد مردم راست مي‌گويند)

انگار همين چند روز پيش بود،

           روزنامه‌هاي سياسي نوشتند

و باز هم صداي شليك و آغوش باز جاده

                  چقدر خوب

                                 تمام علف‌ها برايم دست تكان مي‌دهند

 سينا(سگ ولگرد)

از قاب پنجره به بيرون خيره شده بود

                                         و سعي مي‌كرد كه از منظره روبرو لذت ببرد.

        چقدر مسخره، مگر غروب خورشيد زيباست؟

 لحظه‌اي مكث 

   و بعد نشسته بر پشت ميز و خيره به خرمگسي كه تمام توان خود را گذاشته تا از اين دخمه رها شود.

       شليك اول، مرور خاطرات كودكي تا همان لحظه.

                       شليك دوم، كمي جنون،

                                                          شليك سوم، لبخندي كمرنگ و خوب ذره‌اي اميدواري،

               شليك چهارم خيلي معمولي،

                      شليك پنجم، خاطره يك داستان قديمي، معشوقه بي وفا، چقدر مسخره،

شليك ششم مغزي متلاشي بر روي ديوار

                          و خرمگسي كه هنوز خود را به شيشه مي‌كوبد.

جزيره

پشت سرم زير زجر پلك‌هاي خسته خيس،

آسمان به زلاليت كثيف يك خنده مرا دقيق ميبلعد،

خنده‌دار بودن شعر گفتن را 

                                    به خنده‌دار بودن شعر نگفتن 

نابخشوده

داستان از اونجايي شروع شد كه داشتم از كنار يه مزرعه رد مي‌شدم. يه مترسك غمگين رو ديدم. ازش پرسيدم چي شده. گفت: عاشق شدم. گفتم خوب اينكه بد نيست. گفت: اگر تا مچ پا توي خاك باشي و هيج جا نتوني بري، اونوقت چي؟ اگر قول داده باشي كه از اين مزرعه نگهباني كني، اون موقع هم ميتوني خوشحال باشي؟

مترسک